raspberry pie

125 gr. zachte roomboter, 200 gr. witte basterdsuiker, 250 gr bloem (gezeefd), 2 eieren gesplitst (eiwit wordt niet gebruikt), 2 doosjes frambozen, 50 gr. witte chocolade en 1 bakje mascarpone.

Je raadt het al, hier moet ik aan denken als ik mensen hoor praten over een raspberry pie. Uiteraard schrijf je het niet zo en bedoelen ze geen frambozentaart. Maar wat dan wel en waarom is dit zo hot en happening in IT land?

Ik ging op onderzoek uit en vond op de officiële site van Raspberry Pi dat een stichting met dezelfde naam gevestigd in Engeland deze minicomputer heeft ontwikkeld om kinderen te leren programmeren. De relatief lage prijs (een paar tientjes) zorgt ervoor dat scholen en onderwijsinstellingen ze makkelijk kunnen aanschaffen en gebruiken in het onderwijs. Het doel van de stichting is het verbeteren van het onderwijs voor volwassenen en kinderen, met name op het gebied van computers, informatica en aanverwante onderwerpen.

Toen ik deze site had bekeken en e.e.a. had gelezen, was ik eigenlijk nog meer in de war. Voor zover ik het begreep is het een soort simpele, kleine, goedkope computer bedoeld om mensen met niet al te veel verstand van IT te leren programmeren. Maar waarom hebben mijn collega’s (hele slimme IT’ers) dan ook zo’n ding en waarom was dit HET onderwerp van onze laatste hackaton (een weekend lang waarin een groep van die hele slimme IT’ers samen nieuwe IT dingen uitvinden op kantoor)? En wat betekenen al die andere vage, maar blijkbaar gerelateerde termen zoals Arduino en Netduino?

Toen ik me hardop afvroeg waarom de Raspberry Pi (RP) zo hot en happening is, terwijl het gemaakt is voor kinderen, keken mensen me vooral een beetje wazig aan. Blijkbaar begreep ik er helemaal niets van. Aaarrghhh….

Een paar weken later wilde ik toch deze blog afschrijven en beet ik me nog 1 keer vast in dit onderwerp. Na alle informatie nog een keer gelezen te hebben was mijn conclusie dat alhoewel de RP ooit is ontwikkeld voor het onderwijs, het uiteindelijk iets is geworden dat zo vernieuwend is – een computer zo groot als een creditcard die net zo krachtig is als een gewone computer en zo geprijsd is dat iedereen het kan betalen – dat iedereen zo’n ding wil hebben en er mee wil experimenteren. En hoe meer mensen met dit apparaatje gaan werken, hoe meer creatieve dingen er worden bedacht en gemaakt; van een volautomatische kattenvoerder, tot een gitaarstemmer, tot een supercomputer gebouwd door een vader en zoon in een huls van LEGO. Wow!

En gezien het succes van de RP kunnen anderen natuurlijk niet achterblijven; vandaar de Arduino en de Netduino. Voor zover ik het goed begrijp zijn dit ook een soort minicomputers, maar dan van een ander merk met net andere specs. Voor degene die meer uitleg willen is dit filmpje een aanrader. Waarschuwing! als echte leek snapte ik er hierna nog steeds maar weinig van :-).

Rest mij nog 1 vraag: vanwaar de naam? Het enige antwoord dat ik kon vinden is dat het vroeger blijkbaar traditie was om (micro)computers naar een fruit te vernoemen (Tangerine, Apricot en natuurlijk Apple); vandaar “Raspberry”. “Pi” verwijst naar “Python”, dit is 1 van de eerste programma’s voor de RP.

Hoe betrouwbaar dit antwoord is kan ik niet inschatten, maar het klinkt geloofwaardig. Ik had gehoopt op een meer tropische verklaring van de naam, eentje die past bij het nobele streven achter het idee van de RP en alle creatieve ontwikkelingen die eruit voort zijn gekomen en ongetwijfeld nog gaan komen, maar eigenlijk maakt het helemaal niets uit. Het is en blijft een soort coole gadget waarmee ik waarschijnlijk binnenkort de lichten in mijn huis op afstand aan en uit ga zetten, waarmee ik films en series ga afspelen en waarmee op termijn misschien wel een robot wordt gebouwd die een heerlijke frambozentaart voor mij kan maken. Gewoon omdat het kan :-).
Voor degene die hier niet op kunnen wachten en nu zin hebben in frambozentaart: het recept dat hoort bij de ingrediënten in de inleiding is natuurlijk gewoon online te vinden.

Met dank aan Nynke voor het idee van deze blog!